[ Ana Sayfa | Yayın Kurulu | Amaç ve Kapsam | Arşiv | Yayın Arama | Yazarlara Bilgi | Yayın Kabul Formu | Abone Formu | İletişim ]
Retina-Vitreus
2006, Cilt 14, Sayı 2 Sayfalar: 123-126
[ Geri ] [ İçindekiler ] [ İngilizce Özet ] [ Full text PDF ] [ Benzer Makaleler ] [ Yazara E-Posta ]
Diabetik Makula Ödeminde İntravitreal Triamsinolon Enjeksiyonunun Etkinliği: Uzun Süreli Takip Sonuçları
Neslihan PARMAK1, Figen BATIOĞLU1, Emin ÖZMERT1, Selcen ÇELİK1
Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları A.D., Ankara
Anahtar Sözcükler: İntravitreal triamsinolon asetonid, diabetik makula ödemi, optik koherens tomografi

Amaç: Diabetik makula ödeminde intravitreal triamsinolon enjeksiyonunun uzun dönem etkinliğini araştırmak ve komplikasyonlarını belirlemek.


Gereç ve Yöntem: Lazer fotokoagülasyona karşın diffüz diabetik makula ödemi olan 39 olgunun 58 gözü çalışma kapsamına alındı. Bu gözlere 4 mg/0.1 ml intravitreal triamsinolon enjekte edildi. Olguların uygulama öncesinde ve sonrası takiplerinde en iyi düzeltilmiş logMAR görme keskinliği, göziçi basıncı ve Optik Koherens Tomografi (OCT) ile santral fovea kalınlığı ölçümleri alındı, lensin durumu ve takiplerde gelişebilecek komplikasyonlar kaydedildi. İstatistiksel değerlendirmelerde gruplar arası ölçümlerdeki farklılıklar için Friedman’ın iki yönlü varyans analizi ve santral fovea kalınlığında azalma ile görme keskinliği arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi için Sperman’ın korelasyon katsayısı kullanıldı.


Bulgular : Ortalama takip süresi14,0±4,8 ay (12-26ay) idi. Uygulama öncesi ortalama makula kalınlığı 709.90±295.14 μm iken 1. ayda 282.81±138.03 μm, 3. ayda 323.23±199.62 μm, 6. ayda 443.19±253.16 μm, 12. ayda ise 396.05±275.96 idi. Tüm kontrollerde elde edilen ortalama fovea kalınlıkları, uygulama öncesi kalınlıktan anlamlı olarak düşüktü (p<0.001). Ortalama düzeltilmiş logMAR görme keskinliği 1 ve 3. ayda anlamlı artış gösterirken (p<0.05), 6 ve 9. ayda anlamlı değişiklik göstermedi (p>0.01). Takip süresinde 22 (%37.9) göze tekrarlayan enjeksiyonlar gerekti. İlk ve ikinci tedavi arasındaki süre ortalama 7.27±2.80 aydı. 14 gözde (%24.1) ortalama 2.6. ayda göziçi basıncı 21 mmHg üzerine yükseldi, bu gözlerden antiglokomatöz tedaviye cevap vermeyen 2’sine (%3.4) glokom cerrahisi uygulandı. Altı (%10.3) gözde ise katarakt gelişti, bunların 4’üne (%6.9) lens ekstraksiyonu yapıldı.


Sonuç: Diabetik makula ödeminde intravitreal triamsinolon enjeksiyonu, gözlerin büyük bir kısmında OCT ile tesbit edilebilen anatomik düzelme ve erken dönemde görme artışı sağlamaktadır. En önemli komplikasyonları göziçi basınç artışı ve geç dönemde ortaya çıkan katarakt gelişimidir. Tedavinin uzun süreli etkinliğinin devam edebilmesi için tekrarlayan enjeksiyonlara gereksinim vardır.


[ Geri ] [ İçindekiler ] [ İngilizce Özet ] [ Full text PDF ] [ Benzer Makaleler ] [ Yazara E-Posta ]


"Türkmedline Ulusal Atıf İndeksi"ne dahil dergilerde aldığı atıflar:
Retina-Vitreus
M NECATİ DEMİR, NURTEN ÜNLÜ, MEHMET A ACAR, DİCLE ÖNCEL HAZIROLAN, FİRDEVS ÖRNEK
DİABETİK MAKÜLA ÖDEMİNDE İNTRAVİTREAL TRİAMSİNOLON TEDAVİ ETKİNLİĞİNİN OPTİK KOHERENS TOMOGRAFİ İLE TAKİBİ
FOLLOW UP OF THE EFFICIENCY OF INTRAVITREAL TRIAMCINOLONE INJECTION IN DIABETIC MACULAR EDEMA WITH OPTIC COHERENCE TOMOGRAPHY

Retina-Vitreus 2007; 15(3): 160 - 164.
[ÖZET]

[ Ana Sayfa | Yayın Kurulu | Amaç ve Kapsam | Arşiv | Yayın Arama | Yazarlara Bilgi | Yayın Hakları Devir Formu | Abone Formu | İletişim ]