Amaç: Retina ven tıkanıklığına (RVT) bağlı makula ödemi tedavisinde intravitreal bevacizumab (Avastin®) enjeksiyonunun görme keskinliği ve anatomik sonuçlarının değerlendirilmesi.

Gereç ve Yöntem: Retina ven tıkanıklığına bağlı makula ödemi olan ve intaravitreal bevacizumab (1.25 mg/0.05 ml) enjeksiyonu yapılan 22 olgunun 23 gözü retrospektif olarak çalışmaya dahil edildi. Olguların enjeksiyon öncesinde ve sonrası 1., 3. ve 6. ayda logMAR görme keskinliği, biyomikroskopi bulguları, göz içi basıncı ve optik koherens tomografi (OKT) sonuçları değerlendirildi.

Bulgular: Ortalama yaşları 60.2 (36-83) yıl olan 22 olgunun 23 gözü çalışmaya dahil edildi. 12 gözde santral retinal ven tıkanıklığı (SRVT), 11 gözde ven dal tıkanıklığı (VDT) mevcuttu. Görme keskinliği enjeksiyon öncesi ortalama 1.11±0.5 logMAR iken 1. ayda 0.87±0.6, 3. ayda 0.86±0.6, 6.ayda ise 0.77±0.6 idi ve görme keskinliğinde tedavi öncesine göre tüm takip dönemlerinde istatistiksel olarak anlamlı fark saptandı (p<0.05, paired t testi). Bu anlamlılık SRVT ve VDT grupları ayrı olarak değerlendirildiğinde de mevcuttu (p<0.05, paired t testi). Tedavi sonrası görme keskinliğinde 8 gözde 2 sıra ve üstü artış, 8 gözde 2 sıra altında artış izlenirken 1 gözde görme keskinliğinde azalma oldu ve 6 gözde değişiklik izlenmedi. Enjeksiyonlar sonrası yapılan OKT sonucunda 10 gözde makula ödemi görülmezken, 12 gözde makula ödeminde enjeksiyon öncesine göre azalma ve 1 gözde ise ödemin devam ettiği gözlendi. Ortalama takip süresi 7.32 aydı ve bu sürede ortalama enjeksiyon sayısı 1.43 idi. Uygulamaya bağlı lokal yada sistemik komplikasyon görülmedi.

Sonuç: Retina ven tıkanıklığına bağlı makula ödemi gelişen olgularda intravitreal bevacizumab enjeksiyonu sonrası erken dönemde makula ödemi azalmakta ve görme keskinliği korunmaktadır. Ancak bu anatomik ve fonksiyonel düzelmenin sürekliliğinin gösterilmesi için daha uzun süreli çalışmalara ihtiyaç vardır.